"ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΕΩΜΕΤΡΗΤΟΣ ΕΙΣΙΤΟ"

Ενάτη Συμφωνία, Μπετόβεν


Η 9η συμφωνία (σε Ρε ελάσσονα) αντιπροσωπεύει την απόθέωση από τις συμφωνίες του Μπετόβεν. Η δημιουργία της "βασάνιζε" τον δημιουργό για πάρα πολλά χρόνια. Ξεκίνησε το 1809 καθώς έχουν βρεθεί σημειώσεις του. Αρχικά, η συμφωνία ήταν παραγγελία από τον συνθέτη της Φιλαρμονικής του Λονδίνου αλλα τελικά δεν ευδοκίμησε. Έτσι ο Μπετόβεν 12 χρόνια αργότερα και μετά την ολοκλήρωση της 8ης συμφωνίας αρχίζει να ασχολείται με το καινούργιο του έργο ολοκληρώνοντας το 6 χρόνια αργότερα (1824). Γένικός τόνος της είναι η ευτυχία, από χρόνια ο Μπετόβεν ήθελε να συνθέσει ένα έργο από το 1973 για να μελοποιήσει το ποίημα του Φρίντριχ Σίλερ "Για την Χαρά" ή "Ωδή στη Χαρά" και αφορά το IV μέρος της συμφωνίας.

Μέρος I. Allegro ma non tropo maestoso, αποτελεί μια μοναδική στιγμή για τον συνθέτη αποδεικνύοντας την δημιουργική ιδυοφυϊα του. Τα δεύτερα βιολιά και τα βιολεντσέλα σπότελουν το μουσικό υπόβαθρο και σιγά σιγά διάσπαρτη ηχητική του cvarta και cvinta εκφράζουν μια μικρή αναποφασιστικότητα. Στην συνέχεια με απίστευτη δύναμη εισάγεται το πρώτο θέμα σε αντίθεση με το δευτερεύοντα θέματα και μοτίβα που προέρχονται από αυτο.

Μέρος ΙΙ. Allegro vivace. Χάρουμενη θεματολογία που επινοήθηκε από τον συνθέτη το 1815. εκφράζει την χαρά με τέτοια ένταση και βάθος που η επανάληψη δεν το επισκιάζει.

Μέρος ΙΙΙ. Adagio molto e Cantabile, Εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα σε σχέση με τα δύο προηγούμενα, έτσι ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι δημιουργείται ένας νέος κύκλος. Μεγάλη στιγμή για τον λυρισμό όπου ο συνθετης εξαλείφει κάθε ίχνος αμφιβολίας και σύγκρουσης. Στο πρώτο μέρος μπορούμε να το θεωρήσουμε σαν μια κοραλλιογενή μελωδική κατασκευή που προέρχεται μέσα από τα έγχωρδα για να ακολουθήσει το δευτερεύον θέμα με διαφορετική δομή. Χορευτική διάθεση που πρέκυψε από την αφαίρεση ορισμένων μοτίβων δίνοντας την εντύπωση του "άπειρο, ελλειπτικής μελωδίας".

Μέρος IV. Allegro Assai, αντιπροσωπεύει τη σύνθεση του συνόλου της συμφωνικής, μια αξέχαστη στιγμή στο βιβλίο της παγκόσμιας κουλτούρας. Το ποίημα "Ωδή στη χαρά" του Schiller του 1785 έφερε μέγαλό ενθουσιασμό στην γερμανική νεολαία, συμπεραλαμβανομένου και του Μπετόβεν. Ο συνθέτης έλαβε γνώση του ποιήματος πολύ αργότερα σε ηλικία 20 ετών από έναν καθηγητή του.

Η πρεμιέρα του έργου έγινε στις 7 Μαϊου του 1824 γνωρίζοντας μεγάλη αποθέωση στο κατάμεστο "Κερντερτορτεάτερ" της Βιέννης. Η ενάτη συμφωνία είναι ένα από τα γνωστότερα έργα της κλασσικής μουσικής με πολλές διασκευές.


 

Ωδή στη Χαρά

 

/